შრომითი ხელშეკრულების პირობები
რა უფლებები გაქვთ დასაქმებულს
შრომითი ხელშეკრულება განსაზღვრავს დამსაქმებელსა და დასაქმებულს შორის ურთიერთობის ძირითად პირობებს. მისი გულდასმით წაკითხვა ხელმოწერამდე იცავს დასაქმებულს არაერთი შემდგომი გაუგებრობისგან.
რა უნდა ეწეროს ხელშეკრულებაში
საქართველოს შრომის კოდექსის მე-14 მუხლის მიხედვით, შრომითი ხელშეკრულების არსებით პირობებში, ჩვეულებრივ, შედის:
- თანამდებობას და სამუშაოს აღწერას;
- ხელფასის ოდენობას, გადახდის პერიოდულობასა და ხერხს;
- სამუშაო დროის ხანგრძლივობასა და გრაფიკს;
- შვებულების პირობებს;
- ხელშეკრულების ვადას — განსაზღვრული თუ განუსაზღვრელი;
- შეწყვეტის პირობებსა და შეტყობინების ვადას.
გამოსაცდელი ვადა
საქართველოს შრომის კოდექსის მე-17 მუხლის მიხედვით, შესასრულებელ სამუშაოსთან პირის შესაბამისობის დასადგენად მხარეთა შეთანხმებით შესაძლებელია დაწესდეს გამოსაცდელი ვადა არაუმეტეს 6 თვისა, და კონკრეტულ დასაქმებულთან ეს შესაძლებელია მხოლოდ ერთხელ. გამოსაცდელი ვადის ხანგრძლივობა და პირობები აუცილებლად უნდა იყოს მითითებული თავად ხელშეკრულებაში — არა მხოლოდ ზეპირად შეთანხმებული.
ძირითადი უფლებები
დასაქმებულს, ზოგადად, აქვს უფლება იცოდეს ხელშეკრულების ყველა პირობა წერილობით, მიიღოს შეთანხმებული ანაზღაურება დათქმულ ვადაში, ისარგებლოს კანონით გათვალისწინებული შვებულებით და დაცული იყოს დისკრიმინაციული ან უსაფუძვლო გათავისუფლებისგან — ეს გარანტიები მოცემულია შრომის კოდექსის 47-ე და 48-ე მუხლებში.
რას მიაქციოთ ყურადღება ხელმოწერამდე
თუ რომელიმე პირობა ბუნდოვანია ან ზეპირად „დაპირებულია“ წერილობითი ხელშეკრულების გარეშე — ეს სწორედ ის წერტილია, სადაც ღირს დაზუსტება ხელმოწერამდე, არა შემდეგ.